As long as we are playing - Kabinet K - 8 november 2019
De makers van dit stuk haalden hun inspiratie bij de documentaire Récréations van Claire Simon; zij trok met een camera naar de speelplaats van een kleuterschool en registreerde wat er daar gebeurde.
Wat we hier te zien krijgen, spreekt helaas niet erg tot de verbeelding. De spelletjes die de revue passeren leiden wel tot enige nostalgie, maar dat heb ik als toeschouwer redelijk snel gehad. Natuurlijk is het fijn om vrolijke mensen op een podium te zien dansen, musiceren en spelen met elkaar, maar om daar nu werkelijk een hele voorstelling aan te wijden..
Tijdens het stuk wordt er niet gesproken, klanken en muziek moeten volstaan. Dat hoeft geen probleem te zijn, tenzij het ondoordacht en chaotisch is, dan wordt het al gauw een zootje ongeregeld en doet het eerder denken aan een klungelig toneeltje, instant opgevoerd op een of ander familiefeest.
Kabinet K overtuigt niet en ook mijn kinderen zijn niet meteen enthousiast. Al is er eentje die de hele voorstelling met open mond gadeslaat wat er gebeurt en achteraf volmondig zegt: "Dat wil ik ook, dansen op een podium!" Al bij al is dit toch voor minstens een van ons een buitengewoon geslaagde avond!
Mijn KuCu-tip: als er nog veel vrije plaatsjes in de zaal zijn, vraag dan of je op de beste plek mag gaan zitten (als die nog vrij is, tenminste)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten